Dag 18: Springfield

En ja hoor, al weer heeft Priceline ons in een luxe hotel gestopt. Voor het bedrag dat wij boden voor een 2 sterren hotel zitten we nu in een 3 sterren... Het Crowne Plaza. De receptie en lobby beslaat 2 etages, met een roltrap in het midden. De luxueuze aankleding daarvan doet ons erg denken aan de 5 sterrenhotels die we hadden tijdens onze rondreis in Egypte 6 jaar geleden. Dat was ook weldaad te over... HIer dus ook.
Maar goed, al weer geen ontbijtje en alweer geen internet op de kamer zonder te betalen. Dus ik schrijf mijn verslag vantevoren en ga straks naar beneden voor gratis internet in de lobby.
Maar de kamer is super en we zitten 6 etages hoog en hebben mooi uitzicht over Springfield.

Goed, we zitten in Springfield dus. Ruim twee uur rijden vanmorgen, vooral weer langs al die velden met sojabonen en meer dan 2 meter hoge mais. Erg saai, maar aan de andere kant geniet ik ook weer van het verre zicht dat je hebt. Tot aan de horizon!! Nou ja, bij die sojabonen dan, dat is maar 60 cm hoog...
Springfield heeft vele parkeerplaatsen, aangeduid als Lot A, B, C enz. Ze zijn allemaal nog niet voor de helft bezet. Maar het lijkt er op dat je permissie moet hebben om er te parkeren. Erg onduidelijk allemaal. Ik vraag het een politieagent die in de auto rond rijdt. Hij zegt dat het OK is, hij heeft vandaag toch de wacht. Ik ben wat onzeker, vraag hem zijn naam en hij verzekert nog een keer dat het goed is. "Thanks for coming to Springfield"...
We gaan op zoek naar het toeristenbureau die 2 blocks verwijderd is. Daar vraag ik om een plattegrond van de stad. De mevrouw zegt dat het niet verstandig is de auto te laten staan. Je hebt kans dat de wielklem er op komt, want die plaatsen zijn bedoeld voor werkenden/ambtenaren. Ik voel me er ook niet lekker bij. We halen hem op en stallen hem bij het toeristenbureau waar het sowieso gratis is...
Daarna eerst maar naar het Capitol waar elk half uur een rondleiding is. Tassen op de band om doorgelicht te worden en zelf ook even door een poortje lopen. We kunnen gelijk aansluiten, denken we. Maar we blijken de enigen te zijn. Geen probleem. De mevrouw is net zo geinteresseerd in ons als wij in het Capitol. Ze is pas op vakantie geweest in Europa en wil graag haar ervaringen delen. Al gauw wisselen we ook merken en webadressen van schoenen en websites... Grappig! Tussendoor leidt ze ons door de verschillende ruimtes van het Capitol. Het is allemaal grandioos. Grandioos groot en grandioos mooi. Johan maakt ondertussen de ene na de andere foto, maar het gaat niet lukken om het totaalbeeld vast te leggen. De ruimtes waar de democraten en de republikeinen regeren, vergaderen en beslissingen nemen. De ruimte van de governor. Overal kristallen kroonluchters, wandschilderingen, natuurstenen vloeren, glas in lood, het glimt en het blinkt... Het half uurtje is snel voorbij, veel te snel! Door al dat prive-gepraat heb ik niet half meegekregen waar we liepen en dat is toch wel jammer. Desalniettemin was het een gezellig en indrukwekkend rondje.

We tekenen nog even zoals overal, het gebruikelijke gastenboek en gaan weer verder.

We lopen naar een ander toeristenbureau een paar blocks verderop. Dit is onderdeel van het voormalig woonhuis van Abraham Lincoln, waar hij 16 jaar woonde voordat hij tot president verkozen werd. Dit is in het centrum van Springfield maar wel tot nationaal park gemaakt. Twee blokken met huizen die er toen al stonden zijn gerestaureerd en onderdeel daarvan gemaakt. Je kunt eerst een film bekijken over het leven van Abraham Lincoln en daarna begint de rondleiding, waarvoor je buiten op de gids moet wachten. Leuke gids hebben we, maakt leuke opmerkingen. Het huis laat zien hoe Lincoln hier gewoond heeft en er een verdieping heeft op laten bouwen. Veel originele meubelstukken en andere zaken zijn er ook te zien. Ook deze rondleiding gaat me veel te snel af. Jammer ook, dat we in zo'n grote groep zaten. We staan al weer buiten voordat we er erg in hebben! We lopen al die andere huizen ook nog even langs. Sommige kunnen binnengegaan worden, andere niet. Die worden voor administratie en dergelijke gebruikt. Er staat wel overal een bordje in de tuin met gegevens over wie daar ten tijde van Lincoln woonde en welke "relatie" hij met hen had.
Het geheel is netjes aangelegd en leuk om doorheen te lopen.

Het is inmiddels halverwege de middag en we besluiten terug te lopen naar de auto en nog even naar een Route 66 attractie te gaan. De garage en tankstation van Bill Shea. De inmiddels bijna 90-jarige oude man vraagt 2 dollar per persoon en leidt je graag rond. Vertelt van alles en het is een feest om daar rond te lopen. Het staat helemaal vol met van alles en nog wat, wat hij door de jaren heen bij elkaar verzameld heeft. Het geheel is aangevuld met foto's en documentatiemateriaal van wat er allemaal van hem in de publiciteit is geweest en bordjes met door hem zelf geschreven spreuken. Het hangt helemaal vol en puilt uit..Alleen foto's kunnen een impressie geven...

En passant kom ik er achter dat hij in de Tweede Wereldoorlog in Europa gevochten heeft en ook met D-Day op de stranden van Normandie is aangeland. Ook daarover kan hij veel vertellen.

Ik had er nog wel veel langer willen blijven. Maar het is onaangenaam warm en het zweet loopt ons overal onder vandaan... We willen alleen nog maar naar ons hotel, lekker vroeg inchecken deze keer!